Autumns may well be my favourite season for their buzz and variety. Part of its appeal comes from a sharp increase in my activity as the teaching time starts at schools and I keep living high on adrenaline for most of colder months and with the arrival of the spring everyhing seems to quiten down for me in anticipation of rather uneventful summers when I need to think harder to stay busy and focused. Importantly, the October revival quickly reaches my finances and it's during the autumn when the lion's share of my yearly income gets generated. But money isn't all there is to leave-dropping months.
What I relish in is the variety of nature they bring along. The carnival of autumn colours has probably no match the year over and its intensity is overwhelming in Poland where seasons tend to differ greatly. I know this sounds soppy, but in the unforgiving cityscape I chose to settle down in, it breathes a taste of spirituality and metaphysics to observe the little that remains of nature here succumb to its everlasting cycles and change so violently in plain view.
Or to see a flock of brids migrate to their wintering sites in sunnier, southern regions. It's hard to say why, but a sight of birds in V formation, flying in amazing order and with logic-defying precision, makes me pause and wonder. The rare sound of a flock of migrating cranes or storks chattering high in the air never fails to leave me bewildered.
Saturday, 31 October 2009
Leona's sensitivity exposed
Fame comes at a price and Leona Lewis' head smashing by a disillusioned fan during a public meeting at a bookstore is just the latest in a string of similar stories. In the interview with the X-Factor artist, who became a stunning success internationally, the Daily Mail paints a favourable picture of the girl who's extremely sensitive and reacts passionately to violence and hardships. She recounts a racist incident her father and she were involved in at a boutique in London, when her black dad was brusquely asked to leave the place by the suspicious shop assistant.
Language to remember:
A) Her boyfriend has been with her through thick and thin.
B) a home-coming gig,
C) I've been in rehearsals,
D) If you are level-headed, you are balanced, reliable, stable,
E) Leona is approachable to fans,
F) She doesn't flash her private parts or sniff cocaine,
G) Some people dismiss her as a boring girl thinking pink thoughts,
H) See the world through red-tinted spectacles,
I) Learn to live in the real world, grow a spine and thicken her skin,
J) I find her a bit soppy = sentimental
Language to remember:
A) Her boyfriend has been with her through thick and thin.
B) a home-coming gig,
C) I've been in rehearsals,
D) If you are level-headed, you are balanced, reliable, stable,
E) Leona is approachable to fans,
F) She doesn't flash her private parts or sniff cocaine,
G) Some people dismiss her as a boring girl thinking pink thoughts,
H) See the world through red-tinted spectacles,
I) Learn to live in the real world, grow a spine and thicken her skin,
J) I find her a bit soppy = sentimental
Sunday, 25 October 2009
Gang Fantasy
The cinema is supposed to dramatise the story and make it more appealing, but in the case of Martin Scorsese's blockbuster Gangs of New York it was the real thing the film was based on that got the better of me. Revolving around the gang rivalry in NYC in the mid-19th century and starring a stunning cast, Gangs couldn't avoid all the trappings of the Hollywood production that made it unbearibly oversimplified, sentimental and geared towards fantasy, rather than a historical film. There's no denying a great deal of care has been applied to recreating settings, costumes, accents and political circumstances of the time, but it may still strike the audience as slightly overdone, sanitized, out of touch with its harsh historic realities. Not even a string of A-list actors from both sides of the Atlantic could save the semblance of watching a well-documented piece of history, rather than another mediocre action film.
Unsatisfied by the feature, I turned to DVD extras and found what I wanted - commentary by historians, interviews and a Discovery Channel documentary on the Five Points, the street intersection in Manhattan where most of the film takes place and the notorious place over which the gangs fight. All these add-ons nicely interplay with the content of the drama, shedding more light on historical figures that dominate the screen, especially one of the most corrupted politicians in the history of American politics William Tweed, who led Tammany Hall, as well as on wider social events that seem to get washed out in the strongly personalised story of the film. You can't possibly hold it against a Hollywood production that it resorted to this kind of techniques for cinematic effect, but the commentary on Draft Riots and the imapact of the American Civil War rightly put the whole gang rivalry in perspective.
Gangs of New York, inspired by Herbet Ashbury's novel, deserve respect for venturing to portray a forgotten piece of American urban history, enriching our picture of how the American identity was forged in its early stages. On top of that, it deserves respect for inspiring the audience to discover more about the issue which seems to focus much of what America is about.
Language to retain:
1. a keepsake = a memento,
3. Frenchify means to become more and more French-like, but it referred to suffering from venerial diseases, too,
5. a fire hydrant = a fire plug,
7. rickety buildings,
9. Irish confetti = stones thrown at windows or in a fight,
11. sneak peaks from the film
13. the ordered life of the 20th century,
15. to set the pattern for,
17. Tweed: The first rule of democracy: The ballots don't make the results, accountans do. Keep counting.
19. Tweed: The appearance of the law must be upheld, especially while it's being broken.
Unsatisfied by the feature, I turned to DVD extras and found what I wanted - commentary by historians, interviews and a Discovery Channel documentary on the Five Points, the street intersection in Manhattan where most of the film takes place and the notorious place over which the gangs fight. All these add-ons nicely interplay with the content of the drama, shedding more light on historical figures that dominate the screen, especially one of the most corrupted politicians in the history of American politics William Tweed, who led Tammany Hall, as well as on wider social events that seem to get washed out in the strongly personalised story of the film. You can't possibly hold it against a Hollywood production that it resorted to this kind of techniques for cinematic effect, but the commentary on Draft Riots and the imapact of the American Civil War rightly put the whole gang rivalry in perspective.
Gangs of New York, inspired by Herbet Ashbury's novel, deserve respect for venturing to portray a forgotten piece of American urban history, enriching our picture of how the American identity was forged in its early stages. On top of that, it deserves respect for inspiring the audience to discover more about the issue which seems to focus much of what America is about.
Language to retain:
1. a keepsake = a memento,
3. Frenchify means to become more and more French-like, but it referred to suffering from venerial diseases, too,
5. a fire hydrant = a fire plug,
7. rickety buildings,
9. Irish confetti = stones thrown at windows or in a fight,
11. sneak peaks from the film
13. the ordered life of the 20th century,
15. to set the pattern for,
17. Tweed: The first rule of democracy: The ballots don't make the results, accountans do. Keep counting.
19. Tweed: The appearance of the law must be upheld, especially while it's being broken.
Prawosławna wyspa
Dałem się skusić nietypowemu w Polsce plakatowi z ikoną prawosławną i odwiedziłem kino w Zamku w ramach Dni Kultury Prawosławnej, żeby obejrzeć doceniony na całym świecie i popularny w Rosji film Pawła Łungina "Wyspa" oparty o klasyczny motyw zbrodni i kary.
Zaczyna się w czasie II wojny światowej, kiedy w napadzie strachu i histerii niedoświadczony rosyjski żołnierz zabija za namową Niemców swojego dowódcę. Ratuje się przed śmiercią, ale to wydarzenie naznacza go na całe życie i kiedy spotykamy go po raz drugie jest mnichem w prawosławnym zakonie gdzieś na peryferiach Rosji. Żyje w ciągłym poczuciu wagi swojego grzechu i nieustannie pokutuje za moment słabości, ale jednocześnie jest rozchwytywany przez wiernych dzięki swojej przystępności oraz zdolności uleczania modlitwą. Jego niedoskonała przeszłość, świadomość powszechności, a nie wyjątkowości grzechu zbliża go do przeciętnych ludzi, nieustannie błądzących, niepewnych, żyjących w świecie tak różnym od scholastycznego, gmachowego życia oficjeli zakonnych. Zresztą Anatoly jest też sekretnie podziwiany przez swoich kolegów z zakonu za prostotę życia, za bezkompromisowość, za szacunek wśród wiernych, nazywany jest świętym.
Film konczy się w momencie, kiedy główny bohater pomaga wyleczyć z obłędu córkę mężczyzny, który okazuje się owym przełożonym z czasów wojny światowej, cudownie ocalałym. Dochodzi między nimi do rozmowy, pojednania, wyznania i wybaczenia grzechów, a Anatoly, choć wciąż pełen skruchy za swoje grzechy, odchodzi z tego świata pogodzony z Bogiem.
To dla mnie za każdym razem olbrzymia przyjemność, żeby wyrwać się z kręgu filmu i kultury anglosaskiej, w swojej wersji popularnej totalnie wtórnej i wypranej z atrakcyjności, a rosyjska alternatywa jest nie do pogardzenia. "Wyspa" gra jednak trochę na schematach, opowiada po raz kolejny historię dobrze znaną, skłania do wniosków co najmniej powtórnych, ale za to tak uniweralnych, że warto je powtarzać, i w takiej scenerii, że warto je odkryć na nowo. Zaprasza do życia blisko ze sobą, do mierzenia się z własnymi niedoskonałościami, grzechami, do dzielenia się tym doświadczeniem z innymi, do prostego kontaktu z ludźmi.
No i ten język rosyjski, którego nigdy formalnie się nie uczyłem, który pozostanie pewnie moim niespełnionym marzeniem do końca życia.
Zaczyna się w czasie II wojny światowej, kiedy w napadzie strachu i histerii niedoświadczony rosyjski żołnierz zabija za namową Niemców swojego dowódcę. Ratuje się przed śmiercią, ale to wydarzenie naznacza go na całe życie i kiedy spotykamy go po raz drugie jest mnichem w prawosławnym zakonie gdzieś na peryferiach Rosji. Żyje w ciągłym poczuciu wagi swojego grzechu i nieustannie pokutuje za moment słabości, ale jednocześnie jest rozchwytywany przez wiernych dzięki swojej przystępności oraz zdolności uleczania modlitwą. Jego niedoskonała przeszłość, świadomość powszechności, a nie wyjątkowości grzechu zbliża go do przeciętnych ludzi, nieustannie błądzących, niepewnych, żyjących w świecie tak różnym od scholastycznego, gmachowego życia oficjeli zakonnych. Zresztą Anatoly jest też sekretnie podziwiany przez swoich kolegów z zakonu za prostotę życia, za bezkompromisowość, za szacunek wśród wiernych, nazywany jest świętym.
Film konczy się w momencie, kiedy główny bohater pomaga wyleczyć z obłędu córkę mężczyzny, który okazuje się owym przełożonym z czasów wojny światowej, cudownie ocalałym. Dochodzi między nimi do rozmowy, pojednania, wyznania i wybaczenia grzechów, a Anatoly, choć wciąż pełen skruchy za swoje grzechy, odchodzi z tego świata pogodzony z Bogiem.
To dla mnie za każdym razem olbrzymia przyjemność, żeby wyrwać się z kręgu filmu i kultury anglosaskiej, w swojej wersji popularnej totalnie wtórnej i wypranej z atrakcyjności, a rosyjska alternatywa jest nie do pogardzenia. "Wyspa" gra jednak trochę na schematach, opowiada po raz kolejny historię dobrze znaną, skłania do wniosków co najmniej powtórnych, ale za to tak uniweralnych, że warto je powtarzać, i w takiej scenerii, że warto je odkryć na nowo. Zaprasza do życia blisko ze sobą, do mierzenia się z własnymi niedoskonałościami, grzechami, do dzielenia się tym doświadczeniem z innymi, do prostego kontaktu z ludźmi.
No i ten język rosyjski, którego nigdy formalnie się nie uczyłem, który pozostanie pewnie moim niespełnionym marzeniem do końca życia.
Saturday, 24 October 2009
Sputnik nad polską reklamą
Widziałem ostatnio co najmniej trzy reklamy w polskiej telewizji parodiujące rosyjską rzeczywistość. Po pierwsze, nieprawdopodobny Tomasz Kot w roli Anatolija Kaszpirowskiego w promocyjnym video Netii hipnotyzuje szczegółami oferty. Po drugie, Ikea wypuściła serię reklamówek z akcją umieszczoną w kosmosie, jedna lepsze od drugiej.
Zaległości z teatru
Dostałem od Kici na imieniny bilety do Teatru Nowego na komedię "Przyjęcie dla głupca" i poszliśmy. Widziałem już kiedyś u brata w Krakowie francuski film "Kolacja dla palantów", oparty na tym samym tekście, więc znałem już intrygę oraz niezamierzone konsekwencje, które odwracają sztukę do góry nogami, ale z drugiej strony nigdy nie byłem w żadnym teatrze w Poznaniu. W reżyserii Tadeusza Bradeckiego, ta paryska komedia była odrobinę delikatniejsza, z inspektorem podatkowym o trochę przyjemniejszym usposobieniu, co jest zrozumiałe w mieszczańskim, urzędniczym Poznaniu. Nie zawiedli aktorzy, choć dla mojego oka, przyzwyczajonegoo do sali kinowej lub ekranu komputera, każdy żywy aktor jest objawieniem, powiewem świeżości, chodzącą ulotnością. W roli głupca popisowo zagrał Mirosław Kropielnicki, biła od niego energia i chęć, a nie jest to takie oczywiste w mniejszych ośrodkach jak Poznań.
Friday, 23 October 2009
BNP on BBC
Nick Griffin's appearance on BBC's Question Time caused a sensation in Britain and attracted voices of protest for allowing the leader of the country's largest far-right party to use this high-profile platform just ahead of the general elections.
The discussion panel included Diane Abbott, the best-known British black politician.
The discussion panel included Diane Abbott, the best-known British black politician.
Subscribe to:
Posts (Atom)